Skip Global Navigation to Main Content
Skip Breadcrumb Navigation
សុន្ទរកថា

សុន្ទរកថា​របស់​លោក​ប្រធានាធិបតី​អាមេរិក ស្តីពី​ ប៊ីន ឡាដិន

ថ្ងៃទី​២ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១១

         សួស្តី ។ យប់​នេះ ខ្ញុំ​អាច​រាយការណ៍​ជូន​ប្រជាជន​អាមេរិក​និង​ពិភពលោក​ថា សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​ធ្វើ​ប្រតិបត្តិការ​មួយ ដោយ​បាន​សំលាប់​អូសាម៉ា ប៊ីន​ឡាដិន ដែល​ជា​មេ​ដឹកនាំ​អាល់ ខាយដា និង​ជា​ភេរវករ​ម្នាក់ ដែល​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ការ​សំលាប់​មនុស្ស​ប្រុស ស្រី និង​កុមារ​រាប់​ពាន់​នាក់​។

         កាលពី​ជិត ១០ ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ ថ្ងៃ​មួយ​ដែល​មាន​ព្រះអាទិត្យ​ចែងចាំង នា​ខែ​កញ្ញា​ត្រូវ​បាន​ធ្វើអោយ​ងងឹត​ដោយ​ការ​វាយ​ប្រហារ​ទៅ​ប្រជាជន​អាមេរិក ដ៏​អាក្រក់​បំផុត​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​របស់​យើង​។ រូបភាព​នៃ​ថ្ងៃ​ទី ១១ ខែ​កញ្ញា​ត្រូវ​បាន​ដុតរោល​ទៅ​ក្នុង​សតិ​នៃ​ជាតិ​របស់​យើង ដោយ​យន្តហោះ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្លន់ បាន​ហោះ​ជ្រែក​មេឃ​ដែល​គ្មាន​ពពក​នា​ខែ​កញ្ញា ដោយ​បាន​បំបុក​អាគារ​ភ្លោះ​ទាំង​ពីរ​អោយ​បាក់​ស្រុត​ចុះ ផ្សែង​ពណ៌​ខ្មៅ​បាន​ហុយ​ចេញ​ពី​មន្ទីរ​បញ្ចកោណ បំណែក​យន្តហោះ​ក្នុង​ជើង​ហោះ​ហើរ​លេខ ៩៣ នៅ Shanksville រដ្ឋ Pennsylvania ដែល​ក្នុង​នោះ សកម្មភាព​នៃ​ពលរដ្ឋ​ដ៏​ក្លាហាន​របស់​យើង​បាន​ជួយ​ធ្វើ​មិន​អោយ​មាន​ការ​បំផ្លិចបំផ្លាញ​និង​ភាព​សោកសៅ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​។

         យើង​នៅ​តែ​ដឹង​ថា រូបភាព​អាក្រក់​បំផុត​គឺជា​រូបភាព​ដែល​ពិភពលោក​មិន​បាន​ឃើញ​។ កៅអី​ទំនេរ​នៃ​តុ​ហូប​អាហារ​ពេល​ល្ងាច​។ កុមារ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្ខំ​អោយ​ចំរើន​ធំ​ឡើង​ដោយ​គ្មាន​ម្តាយ ឬ​ឪពុក​របស់​គេ​។ ឪពុក​ម្តាយ​ដែល​មិន​បាន​ដឹង​ពី​អារម្មណ៍​នៃ​ការ​ឱប​កូន​របស់​គេ​។ ជីវិត​ពលរដ្ឋ​ជិត ៣ ០០០ នាក់​ត្រូវ​បាន​ឆក់​យក​ពី​ពួក​យើង ដោយ​ទុក​អោយ​មាន​ភាព​ចំហ​មួយ​ក្នុង​បេះដូង​របស់​យើង​។

         នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១១ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ក្នុង​ពេល​ដែល​យើង​មាន​ទុក្ខ ប្រជាជន​អាមេរិក​បាន​រួបរួម​គ្នា​។ យើង​បាន​ជួយ​អ្នក​រស់នៅ​ជិត​ខាង​របស់​យើង ហើយ​យើង​បាន​ផ្តល់​ឈាម​របស់​យើង​ដល់​អ្នក​របួស​។ យើង​បាន​បញ្ជាក់​ជា​ថ្មី​ម្តង​ទៀត​នូវ​ទំនាក់ទំនង​របស់​យើង​ចំពោះ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ហើយ​និង​ការ​ស្រឡាញ់​របស់​យើង​ចំពោះ​សហគមន៍​និង​ប្រទេស​របស់​យើង​។ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ មិន​ថា​យើង​មក​ពី​ទី​ណា បន់ស្រន់​ទៅ​ព្រះ​មួយ​ណា មាន​ពូជ​សាសន៍​ឬ​ជាតិ​សាសន៍​អ្វី​ទេ យើង​បាន​សាមគ្គី​គ្នា​ជា​គ្រួសារ​អាមេរិក​តែ​មួយ​។

         យើង​ក៏​មាន​ការ​រួបរួម​គ្នា​ផង​ដែរ​ក្នុង​ការ​តាំងចិត្ត​របស់​យើង​ដើម្បី​ការពារ​ប្រជាជាតិ​របស់​យើង ហើយ​នាំ​យក​ជន​ប្រព្រឹត្ត​ការ​វាយ​ប្រហារ​ដ៏​កំណាច​នេះ​មក​កាត់ទោស​។ យើង​បាន​ដឹង​ភ្លាម​ថា ការ​វាយ​ប្រហារ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១១ កញ្ញា ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ដោយ​ពួក​អាល់ ខាយដា ដែល​ជា​អង្គការ​មួយ​ដឹកនាំ​ដោយ​ប៊ីន ឡាដិន ដែល​បាន​ប្រកាស​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ដោយ​ចំហ ហើយ​បាន​តាំង​ចិត្ត​សំលាប់​មនុស្ស​ស្លូត​ត្រង់ ក្នុង​ប្រទេស​របស់​យើង និង​នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក​។ ដូច្នេះ យើង​បាន​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​នឹង​ពួក​អាល់ ខាយដា ដើម្បី​ការពារ​ពលរដ្ឋ មិត្តភក្តិ និង​សម្ព័ន្ធ​មិត្ត​របស់​យើង​។

         ក្នុង​ពេល ១០ ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នេះ អាស្រ័យ​ដោយ​ការ​ខិតខំ​ប្រកប​ដោយ​ភាព​ក្លាហាន និង​មិន​ចេះ​នឿយណាយ​របស់​យោធា និង​អ្នក​ជំនាញ​ប្រឆាំង​ភេរវកម្ម​របស់​យើង យើង​សំរេច​បាន​ភាព​ជឿនលឿន​ច្រើន​ក្នុង​ការ​ខិតខំ​នេះ​។ យើង​បាន​ទប់​ស្កាត់​ការ​វាយ​ប្រហារ​ភេរវកម្ម ហើយ​បាន​ពង្រឹង​ការ​ការពារ​មាតុភូមិ​របស់​យើង​។ នៅ​ប្រទេស​អាហ្កានីស្ថាន យើង​បាន​បណ្តេញ​រដ្ឋាភិបាល​តាលីបាន ដែល​បាន​ផ្តល់​ជំរក​សុវត្ថិភាព និង​ការ​គាំទ្រ​ដល់​ប៊ីន ឡាដិន និង​អាល់ខាយដា​។ នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក យើង​បាន​ធ្វើការ​ជាមួយ​មិត្ត និង​សម្ព័ន្ធមិត្ត​របស់​យើង ដើម្បី​ចាប់​ខ្លួន និង​សំលាប់​ភេរវករ​ អាល់ខាយដា រាប់​សិប​នាក់ រួម​ទាំង​មួយ​ចំនួន​នៃ​ពួក​នោះ ដែល​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​ផែនការ​វាយ​ប្រហារ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១១ កញ្ញា​។

         តែ​អូសាម៉ា ប៊ីន ឡាដិន​ បាន​គេច​ពី​ការ​ចាប់​ខ្លួន ដោយ​បាន​រត់​គេច​ពី​ប្រទេស​អាហ្កានីស្ថាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​។ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ ពួក អាល់ខាយដា​នៅ​តែ​បន្ត​ធ្វើ​ប្រតិបតិ្តការ​នៅ​តាម​បណ្តោយ​ព្រំដែន​នោះ និង​តាមរយៈ​បណ្តាញ​របស់​គេ នៅ​ទូទាំង​ពិភពលោក​។

         បន្ទាប់​ពី​ការ​ឡើង​កាន់​តំណែង​ភ្លាម ខ្ញុំ​បាន​បញ្ជា​អោយ​លោក Leon Panetta នាយក​ទីភ្នាក់ងារ​សេអ៊ីអា អោយ​សំលាប់ ឬ​ចាប់​ខ្លួន​ ប៊ីនឡាដិន ជា​អាទិភាព​ទីមួយ​ក្នុង​សង្រ្គាម​របស់​យើង​ប្រឆាំង​នឹង​ពួក​អាល់ខាយដា ក្នុង​ពេល​ដែល​យើង​បន្ត​ការ​ខិតខំ​ជា​រួម​របស់​យើង​ដើម្បី​រាំង​ស្កាត់ បំផ្លាញ និង​ធ្វើអោយ​បរាជ័យ​ដល់​បណ្តាញ​របស់​គាត់​។

         នៅ​ខែ​សីហា​កន្លង​ទៅ​នេះ បន្ទាប់​ពី​ផ្នែក​ស៊ើបការ​សំងាត់​របស់​យើង​បាន​ខិតខំ​ធ្វើការ​រាប់​ឆ្នាំ​ប្រកប​ដោយ​ការ​ព្យាយាម​មក ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​តំរុយ​ព័ត៌មាន​អំពី​ ប៊ីនឡាដិន​។ វា​មិន​មែន​ជា​ព័ត៌មាន​ច្បាស់ការណ៍​ទេ ហើយ​វា​ត្រូវការ​ពេល​វេលា​ច្រើន​ខែ​ដើម្បី​ភ្ជាប់​តំរុយ​ព័ត៌មាន​នេះ​ទៅ​ដល់​កន្លែង​ជាក់ស្តែង​។ ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ប្រជុំ​ជា​ច្រើន​ដង​ជាមួយ​ក្រុម​ទទួល​បន្ទុក​ផ្នែក​សន្តិសុខ​ជាតិ​របស់​ខ្ញុំ ក្នុង​ពេល​យើង​ប្រមូល​ព័ត៌មាន​បន្ថែម​ស្តីពី​លទ្ធភាព​កំណត់​កន្លែង​លាក់​ខ្លួន​របស់​ប៊ីនឡាដិន នៅ​ក្នុង​បរិវេណ​បិទ​ជិត​ដោយ​កំផែង​មួយ ដែល​នៅ​ជ្រៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​។ នៅ​ទី​បំផុត ក្នុង​សប្តាហ៍​មុន ខ្ញុំ​បាន​កំណត់​ថា យើង​មាន​ព័ត៌មាន​គ្រប់គ្រាន់​សំរាប់​ធ្វើ​សកម្មភាព ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​អនុញ្ញាត​អោយ​ធ្វើ​ប្រតិបត្តិការ​ដើម្បី​នាំ​ខ្លួន​ ប៊ីនឡាដិន​មក​កាត់​ទោស​។

         ថ្ងៃ​នេះ តាម​បញ្ជា​របស់​ខ្ញុំ សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​ធ្វើ​ប្រតិបត្តិការ​ទៅ​លើ​បរិវេណ​នោះ នៅ Abbottabad ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​។ ជនជាតិ​អាមេរិក​មួយ​ក្រុម​តូច​បាន​ធ្វើ​ប្រតិបត្តិការ​ប្រកប​ដោយ​ភាព​ក្លាហាន និង​សមត្ថភាព​អស្ចារ្យ​។ គ្មាន​ពួកគេ​ណា​ម្នាក់​បាន​រង​របួស​ឬ​ស្លាប់​ទេ​។ គេ​បាន​ប្រយ័ត្ន​មិន​ធ្វើ​អោយ​មាន​ការ​ប៉ះពាល់​លើ​ជន​ស៊ីវិល​ទេ​។ បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​បាញ់​គ្នា​មក គេ​បាន​សំលាប់ ប៊ីនឡាដិន ហើយ​បាន​យក​ខ្មោច​គាត់​។

         អស់​រយៈពេល​ជាង ២ ទសវត្ស ប៊ីនឡាដិន គឺជា​មេ​ដឹកនាំ និង​ជា​និមិត្តរូប​របស់​ពួក​អាល់ខាយដា ហើយ​បាន​បន្ត​រៀបចំ​ការ​វាយ​ប្រហារ​មក​លើ​ប្រទេស មិត្តភក្តិ និង​សម្ព័ន្ធមិត្ត​របស់​យើង​។ ការ​ស្លាប់​របស់​ ប៊ីនឡាដិន​គឺជា​ការ​សំរេច​បាន​ដ៏​សំខាន់​បំផុត​ក្នុង​ការ​ខិតខំ​នៃ​ប្រជាជាតិ​របស់​យើង​ដើម្បី​ធ្វើអោយ​ពួក​ អាល់ខាយដា បរាជ័យ​។

         យ៉ាង​ណា​ក្តី ការ​ស្លាប់​របស់​គាត់​មិន​មែន​មាន​ន័យ​ថា ការ​ខិតខំ​របស់​យើង​បាន​ដល់​ទី​បញ្ចប់​នោះ​ទេ​។ វា​គ្មាន​ការ​សង្ស័យ​ទេ​ថា ពួក​ អាល់ខាយដា​នឹង​បន្ត​ធ្វើ​ការ​វាយ​ប្រហារ​មក​លើ​យើង​។ យើង​ត្រូវតែ​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន នៅ​មាតុភូមិ និង​នៅ​បរទេស​។

         ក្នុង​ពេល​យើង​ធ្វើ​ដូច្នេះ យើង​ត្រូវតែ​បញ្ជាក់​សារ​ជា​ថ្មី​ផង​ដែរ​ថា សហរដ្ឋ​អាមេរិក​មិន​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ជាមួយ​ឥស្លាម​ទេ​។ ប៊ីន ឡាដិន មិន​មែន​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​មូស្លីម​ទេ​។ គាត់​គឺជា​អ្នក​សំលាប់​ជន​មូស្លីម​យ៉ាង​ច្រើន​។ ពិត​ហើយ ពួក​អាល់ខាយដា​បាន​សំលាប់​ជន​មូស្លីម​រាប់​សិប​នាក់ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ជា​ច្រើន រួមទាំង​ប្រទេស​របស់​យើង​ផង​ដែរ​។ ដូច្នោះ​ការ​ស្លាប់​របស់​គាត់​គួរតែ​ត្រូវ​បាន​ស្វាគមន៍​ដោយ​មនុស្ស​ទាំងអស់​ដែល​មាន​ជំនឿ​លើ​សន្តិភាព និង​សេចក្តី​ថ្លៃថ្នូរ​របស់​មនុស្ស​។

         ក្នុង​ពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ហើយ​និយាយ​ទៀត​ថា យើង​នឹង​ធ្វើ​សកម្មភាព​ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន បើ​សិន​ជា​យើង​ដឹង​កន្លែង​របស់​ប៊ីន ឡាដិន​។ នេះ​គឺជា​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​ធ្វើ​។ តែ​គេ​ត្រូវ​ដឹង​ថា កិច្ច​សហប្រតិបត្តិការ​ប្រឆាំង​ភេរវកម្ម​របស់​យើង​ជាមួយ​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​បាន​ជួយ​នាំ​យើង​ទៅ​ដល់ ប៊ីនឡាដិន និង​ផ្ទះ​ដែល​គាត់​កំពុង​លាក់​ខ្លួន​។ ពិត​ហើយ ប៊ីន ឡាដិន បាន​ប្រកាស​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​ផង​ដែរ ហើយ​បាន​បញ្ជា​អោយ​ធ្វើ​ការ​វាយ​ប្រហារ​ទៅ​លើ​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន​។

         យប់​នេះ ខ្ញុំ​បាន​ទូរស័ព្ទ​ទៅ​លោក​ប្រធានាធិបតី Zardari ហើយ​ក្រុម​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​និយាយ​ជាមួយ​សមភាគី​ប៉ាគីស្ថាន​របស់​គេ​ផង​ដែរ​។ គេ​យល់ស្រប​ថា នេះ​គឺជា​ថ្ងៃ​ល្អ​និង​ជាថ្ងៃ​​ប្រវត្តិសាស្រ្ត សំរាប់​ប្រជាជាតិ​យើង​ទាំង​ពីរ ហើយ​ជា​បន្ត​ទៅ​ទៀត វា​ជា​ការ​ចាំបាច់​ណាស់​ដែល​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​បន្ត​ចូលរួម​ជាមួយ​យើង ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​ពួក​អាល់ ខាយដា និង​បណ្តាញ​របស់​គេ​។

         ប្រជាជន​អាមេរិក​មិន​បាន​ជ្រើសរើស​យក​ការ​ប្រយុទ្ធ​នេះ​ទេ​។ ការ​ប្រយុទ្ធ​នេះ​ត្រូវ​បាន​នាំមក​កាន់​ប្រទេស​របស់​យើង ហើយ​បាន​ចាប់ផ្តើម​ជាមួយ​នឹង​ការ​សំលាប់​ពលរដ្ឋ​របស់​យើង​ដោយ​មិន​សម​ហេតុ​ផល​។ បន្ទាប់​ពី​រយៈពេល​ជិត ១០ ឆ្នាំ​នៃ​សកម្មភាព​យោធា ការ​តស៊ូ និង​ការ​លះបង់ យើង​ដឹង​ច្បាស់​ពី​ការ​ខាត​បង់​នៃ​សង្គ្រាម​។ ការ​ខិតខំ​ទាំង​នេះ​ដាក់​ទំងន់​មក​លើ​ខ្ញុំ រាល់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ ក្នុង​នាម​ជា​អគ្គមេបញ្ជាការ ត្រូវ​ចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​សំបុត្រ​ទៅ​កាន់​គ្រួសារ​ដែល​បាត់បង់​មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​គេ ឬ​សំលឹង​មើល​ភ្នែក​របស់​ទាហាន ដែល​មាន​របួស​ធ្ងន់​។

         ដូច្នេះ ជនជាតិ​អាមេរិក​យល់​ពី​ការ​ខាតបង់​នៃ​សង្គ្រាម​។ តែ​ក្នុង​នាម​ជា​ប្រទេស​មួយ យើង​មិន​អត់ឱន​ចំពោះ​ការ​ដែល​សន្តិសុខ​របស់​យើង​រង​ការ​គំរាមកំហែង ឬ​ឈរ​ស្ងៀម​នៅ​ពេល​ប្រជាជន​របស់​យើង​ត្រូវ​បាន​គេ​សំលាប់​។ យើង​មិន​បង្អង់​ដៃ​ឡើយ​ក្នុង​ការ​ការពារ​ពលរដ្ឋ មិត្ត និង​សម្ព័ន្ធមិត្ត​របស់​យើង​។ យើង​ដើរ​តាម​គុណ​តំលៃ​ដែល​កំណត់​លក្ខណៈ​របស់​យើង​។ នៅ​យប់​ដូចជា​យប់​នេះ យើង​អាច​និយាយ​ទៅកាន់​គ្រួសារ​ដែល​បាន​បាត់បង់​មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​គេ​ដោយសារ​អំពើ​ភេរវកម្ម​របស់​ពួក​អាល់ ខាយដា​ថា យុត្តិធម៌​ត្រូវ​បាន​រក​ឃើញ​ហើយ​។

         យប់​នេះ យើង​សូម​អរគុណ​ចំពោះ​អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​ស៊ើបការ​សំងាត់ និង​អ្នក​ជំនាញ​ប្រឆាំង​ភេរវកម្ម ដែល​បាន​ធ្វើ​ការ​ដោយ​មិន​ខ្លាច​នឿយ​ហត់ ដើម្បី​សំរេច​បាន​លទ្ធផល​នេះ​។ ប្រជាជន​អាមេរិក​មិន​ឃើញ​ការងារ​របស់​គេ ហើយ​ក៏​មិន​ស្គាល់​ឈ្មោះ​របស់​គេ​ដែរ តែ​យប់​នេះ គេ​ពេញចិត្ត​ចំពោះ​ការងារ​របស់​អ្នក​ទាំង​នោះ ហើយ​និង​លទ្ធផល​នៃ​ការ​ស្វែង​រក​យុត្តិធម៌​របស់​គេ​។

         យើង​សូម​អរគុណ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ធ្វើ​ប្រតិបត្តិការ ដោយ​ពួកគេ​បង្ហាញ​គំរូ​នៃ​ជំនាញ​អាជីព ទឹកចិត្ត​ស្នេហា​ជាតិ និង​ភាព​ក្លាហាន​បំផុត​នៃ​អ្នក​ដែល​បំរើ​ប្រទេស​របស់​យើង​។ ពួកគេ​ស្ថិត​ក្នុង​ជំនាន់​មនុស្ស​ដែល​ទទួល​បន្ទុក​ធ្ងន់​ជាង​គេ តាំងពី​ថ្ងៃ​នោះ ក្នុង​ខែ​កញ្ញា​។

         នៅ​ចុង​បញ្ចប់ ខ្ញុំ​សូម​និយាយ​ទៅ​កាន់​គ្រួសារ​ដែល​បាន​បាត់បង់​សមាជិក​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​គេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១១ កញ្ញា ថា យើង​មិន​ដែល​ភ្លេច​ការ​បាត់បង់​របស់​អ្នក​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​មាន​ការ​រេរា​ក្នុង​ការ​តាំង​ចិត្ត​របស់​យើង​ដើម្បីការពារ​មិន​អោយ​មាន​ការ​វាយ​ប្រហារ​ម្តង​ទៀត​ក្នុង​ប្រទេស​របស់​យើង​ដែរ​។

         យប់​នេះ ចូរ​យើង​គិត​ទៅ​ដល់​ស្មារតី​ឯកភាព​គ្នា​ដែល​មាន​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១១ កញ្ញា​។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា នៅ​ពេល​ខ្លះ វា​មាន​ការ​រសាត់ តែ​ការ​សំរេច​បាន​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​បង្ហាញ​ពី​ភាព​អស្ចារ្យ​នៃ​ប្រទេស​របស់​យើង និង​ការ​តាំងចិត្ត​របស់​ប្រជាជន​អាមេរិក​។

         បុព្វហេតុ​នៃ​ការ​ធានា​សន្តិសុខ​សំរាប់​ប្រទេស​របស់​យើង​គឺ​មិន​ពេញលេញ​ទេ​។ តែ​យប់​នេះ យើង​ត្រូវ​បាន​រំលឹក​ជា​ថ្មី​ម្តង​ទៀត​ថា ប្រទេស​អាមេរិក​អាច​ធ្វើ​អ្វី​ៗ​ដែល​យើង​ដាក់​ចិត្ត​ធ្វើ​។ នេះ​គឺជា​រឿង​នៃ​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​របស់​យើង មិន​ថា​វា​ជា​រឿង​នៃ​ការ​ស្វែង​រក​វិបុលភាព​សំរាប់​ប្រជាជន​របស់​យើង ឬ​ការ​តស៊ូ​របស់​យើង​ដើម្បី​អោយ​មាន​សមភាព​សំរាប់​ពលរដ្ឋ​ទាំងអស់​របស់​យើង​ទេ ជា​ការ​តាំង​ចិត្ត​របស់​យើង​ក្នុង​ការ​គាំទ្រ​គុណតំលៃ​របស់​យើង​នៅ​បរទេស និង​ការ​លះបង់​របស់​យើង​ដើម្បី​ធ្វើអោយ​ពិភពលោក​ក្លាយ​ជា​កន្លែង​មាន​សុវត្ថិភាព​។

         ចូរ​យើង​ចាំ​ថា យើង​អាច​ធ្វើ​អ្វី​ៗ​ទាំង​នេះ​បាន មិន​មែន​គ្រាន់តែ​ដោយសារ​យើង​មាន​អំណាច ឬ​ទ្រព្យ​នោះ​ទេ គឺ​ដោយសារ​ខ្លួន​យើង​តែ​ម្តង​។ ប្រជាជាតិ​របស់​យើង ដែល​នៅ​ក្រោម​ព្រះ មិន​អាច​បែក​បាក់​គ្នា​បាន មាន​សេរីភាព និង​យុត្តិធម៌​សំរាប់​ទាំងអស់​គ្នា​។

         សូម​អរគុណ​។ សូម​អោយ​ព្រះ​ជួយ​អ្នក និង​សូម​អោយ​ព្រះ​ជួយ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​។